Łukasz Maciejewski "Aktorki" (Świat Książki)

 

Mam wielki sentyment do kina, starych filmów, najlepiej jeszcze czarno-białych. Oglądałam większość produkcji przedwojennych, które kiedyś z lubością były prezentowane przez Stanisława Janickiego w cyklu „W starym kinie”. Dlatego też z chęcią czytam wszelkie publikacje, związane ze światem kina polskiego, a także telewizji polskiej.
 
Tym samym do mojej biblioteczki trafiła pozycja wydawnictwa Świat Książki, zatytułowana „Aktorki”, autorstwa Łukasza Maciejewskiego. To wielostronicowa wycieczka po aktorskich rewirach, często zaklętych, bolesnych, innym razem radosnych, twórczych, po których oprowadzają nas największe tuzy polskiego teatru, kina i telewizji. 

Krystyna Mirek "Polowanie na motyle" (G+J)

W codziennym życiu ciągle za czymś gonimy. Za miłością, szczęściem, zabawą, spełnieniem, pieniędzmi. Każdy z nas idzie swoja ścieżką, która nie zawsze do łatwych i przyjemnych należy. I tak też jest właśnie z Klaudią, Kasią i Weroniką. Tak podobne, a jednak inne. Ich losy splatają się i przeplatają. Kobiety dokonują nieraz trudnych wyborów, by za kolejnym zakrętem losu odnaleźć kolejną namiastkę szczęścia.
Historia trzech dziewczyn, w której niebagatelną rolę odgrywają postaci drugoplanowe. Czasami nawet zaciera się ta wątła granica kto gra najważniejsze role.  Mnie osobiście urzekła Babcia Wiktoria.

"Opowieść niewiernej" Magdalena Witkiewicz (Świat Książki)

Zdrada… temat stary jak świat. Bolesny, kontrowersyjny i wstydliwy. Kto zawinił? Kto jest tą przysłowiową „czarną owcą”? Ja – która zdradziłam czy Ty – który byłeś bierny? Żadna ze stron nie czuje się komfortowo, a tym bardziej, tak naprawdę,  nie poczuwa się do winy. Więc właściwie co się stało i kiedy? Co doprowadziło do tego, że dwoje zakochanych w sobie ludzi zaczyna żyć obok siebie, stopniowo nie potrafiąc już na siebie patrzeć, a potem nawet nie mając już o czym rozmawiać? Co stało się z ich Wielką Miłością? Gdzie się ona podziała?

Ewę, tytułową niewierną, poznajemy gdy już dokonała tego haniebnego (???) czynu.

"Sejf" Tomasz Sekielski (Rebis)

Pada słowo sejf i od razu na myśl przychodzi pancerny  schowek, mniejszy lub większy, który ma chronić to cenne przed utratą, kradzieżą lub też osobami niepowołanymi. Potem nasuwają się kolejne skojarzenia - potężny, ze skomplikowanym zamkiem, schowany przed wszystkimi, no i zawierający najczęściej coś, czego inni pragną. Biżuteria, klejnoty, tajne dokumenty, kompromitująca korespondencja i wszystko to co ważne dla właściciela sejfu ma swoje miejsce w nim. Tyle skojarzenia i wiedza wyniesiona z filmów i książek o tematyce sensacyjnej, co jeszcze może kryć się pod niewielkim wyrazem składającym się z czterech liter, który budzi tyle dość jednoznacznych konotacji?

Przypadek czasem sprawia, że to co było przez lata ukrywane nagle wychodzi na światło dzienne, jedna nieodpowiednia osoba w niewłaściwym miejscu i momencie staje się elementem, który powoduje, że cała misterna budowla złożona z kłamstw, niedopowiedzeń i oszustw zaczyna tracić swoją stabilność.